Bial aku berada kat sekeliling mereka..aku rasa terlalu asing...tawa aku macam terpaksa diukir..dalam ati aku aku kosong....terus terang aku cakap sekarang aku makin tertekan...apa yang jadi kat aku sebenarnya...aku tak pasti...sekarang aku semakin takut nak dekatkan diri kat sapa2...aku rasa diri aku betul2 tak layak berada kat sekeliling mereka...kepala aku celaru fikir suma masalah yang berpusu-pusu datang...apa yang aku nak sekarang..aku nak mama ada kat cni...bila pandang muka mama aku rasa tenang je....aku rindu sangat kat mama...kat ayah....tapi kalau aku balik aku macam susahkan diorang....aku nak mama....
Mama...owg sakit ni..mama datang la cni...sakit sangat....owg rindu mama sangat....mama ngan ayah je paham owg...owg merayu sangat nie.......
Dugaan apa yang Engkau bagi pada hambamu ini Ya Allah....aku tak sanggup hadapi dugaan yang macam ni..kalau takdirnya umurku tak panjang...Kau izinkan lah aku pergi dengan tenang..dengan keadaan yang aman....aku tak mau setitik pun airmata orang2 yang aku sayang mengalir mengiringi permergian aku...kau berikan lah sebnyak2 rahmat Mu pada mereka.tu saja pinta ku Ya Allah...amin.........
No comments:
Post a Comment